Pieniądze są dla Szkoły

Dobry czas dla ekonomii społecznej

Można zaryzykować stwierdzenie, że lata 2016- 2020 będą należały do ekonomii społecznej, a zwłaszcza do przedsiębiorczości społecznej. Sporo pieniędzy na rozwój tego rodzaju działalności zapisanych zostało w programach europejskich. Kto i na jakie działania będzie mógł je pozyskać? Jak wpłynie to na edukację? Na te między innymi pytania odpowiemy w poniższym artykule.

Ekonomia społeczna, czyli…

Na początku warto doprecyzować, czym jest ekonomia społeczna i jakie podmioty zaliczane są do tej sfery działalności. Zgodnie z zapisami Krajowego Programu Rozwoju Ekonomii Społecznej ekonomia społeczna to sfera aktywności obywatelskiej, która poprzez działalność ekonomiczną i działalność pożytku publicznego służy integracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych marginalizacją społeczną, tworzeniu miejsc pracy, świadczeniu usług społecznych użyteczności publicznej (na rzecz interesu ogólnego) oraz rozwojowi lokalnemu.

Upraszczając nieco tę definicję, można powiedzieć, że podmioty ekonomii społecznej (PES) łączą działalność ekonomiczną z działalnością społeczną.

Z jednej strony prowadzą działalność gospodarczą w oparciu o instrumenty ekonomiczne. Z drugiej zaś są wyraźnie zorientowane na społeczny cel: mają charakter oddolny, wspólnotowy, zarządzane są demokratycznie, a zyski przeznaczają na cele społeczne lub wspólnotę, a nie na maksymalizację zysku lub zwiększenie dochodu udziałowców czy też właścicieli. Podmioty ekonomii społecznej pomagają osobom zagrożonym wykluczeniem powrócić do życia społecznego i na rynek pracy. Wśród tych osób są: bezrobotni, niepełnosprawni, bezdomni, uzależnieni od alkoholu, narkotyków lub innych środków odurzających, chorzy psychicznie, uchodźcy itp. Podmioty ekonomii społecznej w praktyce występują w różnych formach prawnych. Fundamentem ekonomii społecznej są przedsiębiorstwa społeczne.

Spółdzielnie socjalne

Wśród podmiotów ekonomii społecznej szczególne miejsce zajmuje spółdzielnia socjalna, czyli specyficzna forma przedsiębiorstwa społecznego. Tworzy ją minimum pięć osób (z czego 50% z nich muszą stanowić osoby zagrożone wykluczeniem społecznym) lub dwa podmioty tj. jednostki samorządu terytorialnego, kościelne osoby prawne lub organizacje pozarządowe (które w ciągu pół roku muszą zatrudnić minimum pięć osób zagrożonych wykluczeniem społecznym). W odróżnieniu od innych PES-ów spółdzielnie wymagają dużej samodzielności i odpowiedzialności jej członków. To członkowie spółdzielni planują kierunki jej rozwoju, dbają o finanse, zarządzają bieżącą działalnością. Podmioty reintegracyjne Do PES-ów należą także podmioty reintegracyjne. Ich zadaniem jest reintegracja społeczna i zawodowa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. W praktyce wspierają one m.in.: osoby z niepełnosprawnością (jak w przypadku Warsztatów Terapii Zajęciowej oraz Zakładów Aktywności Zawodowej), długotrwale bezrobotne, bezdomne, uzależnione od narkotyków lub innych środków odurzających, zwalnianych z zakładów karnych (jak w przypadku Klubów i Centrów Integracji Społecznej) w powrocie do życia społecznego i na rynek pracy. Organizują dla nich szkolenia, zapewniają wsparcie specjalistów, przygotowują do podjęcia zatrudnienia.

[ . . . ]
Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.
 

STRONY PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 31  Strona 32  Strona 33

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

maj - czerwiec | 3 (9) 2016
Nauka zarządzania finansami… za fundusze krajowe

Pieniądze... Podobno szczęścia nie dają, ale każdy o nie zabiega. A gdy już je mamy, czy potrafimy racjonalnie zarządzać finansami? Nie zawsze, dlatego warto pomyśleć o realizacji projektu, dzięki któremu i my, nauczyciele, i nasi uczniowie zdobędą niezbędne podstawy wiedzy ekonomicznej. A gdyby tak jeszcze pozyskać na ten cel pieniądze...